80. urodziny dziś obchodzi JULIAN BARNES, wybitny angielski prozaik, autor wielu bestsellerowych, nagradzanych powieści, zbiorów opowiadań i esejów.
Jego najbardziej znane książki to: Papuga Flauberta, Historia świata w dziesięciu i pół rozdziałach , Pod słońce, Poczucie kresu, Cytrynowy stolik, Anglia, Anglia, Coś do oclenia, Puls, Arthur & George.
Poniżej co nieco ode mnie na temat ostatniej z wymienionych książek, która była nominowana do prestiżowej Nagrody Bookera.
Jest to bardzo ciekawie i intrygująco opowiedziana historia życia i znajomości znanego pisarza Arthura Conan Doyle’a oraz nieznanego nam dziś George’a Edalji, prawnika oskarżonego o ohydne zbrodnie i wtrąconego na kilka lat do więzienia.
Losy obu mężczyzn przeplatają się, pokazując ich życie od wczesnego dzieciństwa do śmierci. Czytelnik z niecierpliwością czeka na moment, w którym ścieżki bohaterów skrzyżują się. Żeby dotrzeć do tego zdarzenia, trzeba uzbroić się w cierpliwość, gdyż zanim narrator opowie nam o spotkaniu postaci, szczegółowo zaznajamia nas z ich perypetiami – dorastaniem, nauką, karierą, stosunkami rodzinnymi, poglądami…
Bohaterowie różnią się niemal pod każdym względem, jednak jest coś, co ich łączy i bardzo zbliża. To wiara w sprawiedliwość, honor i prawdę.
Wspólna walka o udowodnienie niewinności George’a jest oparta na dedukcji, czyli metodzie stosowanej przez detektywa Holmesa – najsłynniejszą postać stworzoną przez Doyle’a. Zanim mężczyźni nagłośnią sprawę i zainteresują nią opinię publiczną oraz środowisko prawnicze, musi minąć sporo czasu. Efekty okażą się zaskakujące (oczywiście, nie zdradzę, dlaczego, by nie psuć nikomu lektury).
Całość napisana jest literacki stylem, w którym można doszukać się i powinowactw z angielską epiką drugiej połowy dziewiętnastego stulecia, i ze współczesną prozą.
Przeczytałam tę książkę jednym tchem i z wielkimi emocjami. Polecam nie tylko fanom twórczości Barnesa i Doyle’a, ale każdemu, kto lubi długie opowieści z wielką tajemnicą i intrygą oraz ludzkimi namiętnościami na pierwszym planie.
BEATA IGIELSKA
(źródło zdj. – wikipedia)