KARTKA Z KALENDARZA

77 lat kończy dzisiaj STEFAN CHWIN, (piszący także pod pseudonimem Max Lars), jeden z najwybitniejszych współczesnych prozaików polskich i jeden z moich ulubionych pisarzy.

Akcja wielu jego książek rozgrywa się w Gdańsku.

Oprócz powieści i opowiadań Stefan Chwin pisze eseje, felietony, wspomnienia…

Do najbardziej znanych jego utworów należą m.in.: Hanemann, Opowiadania dla Krystyny, Dolina Radości, Srebrzysko, Panna Ferbelin, Dziennik dla dorosłych, Złoty pelikan, Żona prezydenta, Esther, Kartki z dziennika…).

Jeśli nie znacie jego twórczości, to polecam, a na zachętę – co nieco ode mnie na temat powieści Panna Ferbelin.

To książka intrygująca i zmuszająca do refleksji nad historią i współczesnością.

Początek sprawia wrażenie realistycznej powieści, której akcja rozgrywa się na początku XX wieku, szybko jednak autor przenosi nas w świat, w którym w teraźniejszość wkraczają postacie i wydarzenia z odległej przeszłości i przyszłości.

Trudno bowiem nie doszukać się odniesień od Nowego Testamentu (postać Mistrza i jego uczniowie, prokurator jako żywo przypominający Piłata) oraz do najgłośniejszych i burzliwych dramatów polskiej historii powojennej (1970, 1980 r.). Są też delikatne nawiązania do drugiej wojny światowej.

Książka nawiązuje również do Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa, chociaż tu można mówić o Mistrzu i Marii; nieco inaczej też światem rządzą tutaj siły dobra i zła.

Właśnie szukanie w powieści takich historycznych i literackich kontekstów oraz symboli zmusza czytelnika do wielu refleksji, m.in. nad kwestiami prawdy i wiary, nad miejscem Kościoła jako instytucji w państwie i rolą polityki państwa.

To także książka o odpowiedzialności, poświęceniu, buncie, o manipulacji jednostką i tłumem.
Jej treść można interpretować na wielu płaszczyznach i to sprawia, że trudno po prostu odłożyć ją po przeczytaniu na półkę.

BEATA IGIELSKA

(źródło zdj. – wikipedia)