
•
Powieść „Synowie wilczycy” ma plusy i minusy. Całość zaczyna się obiecująco – jest tajemnica, intryga i niepewność. Od początku Tanja Kinkel skupia się na brzemiennej kapłance, która nosi w sobie dwóch braci. Matka odgrywa w powieści dominującą rolę, to ona decyduje o przyszłości, przygotowuje podwaliny pod przyszłe imperium, polegając przede wszystkim na znakach od bogów, ale także na własnym sprycie.Romulus i Remus odsunięci

•
Wspaniały PREZENT dotarł dziś do mnie od Wydawnictwa Zysk i S-ka! To bogato ilustrowana, pięknie wydana w dużym formacie książka „Zielona mucha. I inne opowiastki dla tych, co nie chcą zasnąć”. Jej autor – Giorgio Parisi – jest laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki i autorem książek. Tym razem dał się poznać jako pisarz dla dzieci, chociaż książkę z przyjemnością mogą przeczytać

•
Dziś 131. rocznica urodzin ARKADEGO FIEDLERA, podróżnika, reportażysty, prozaika, autora wielu popularnych książek dla czytelników w różnym wieku (m.in. „Kanada pachnąca żywicą”, „Ryby śpiewają w Ukajali”, „Dywizjon 303”, „Dziękuję ci, kapitanie”, „Wyspa Robinsona”, „Orinoko”, „Spotkałem szczęśliwych Indian”, „Biały Jaguar”…). Pamiętam, że rozczytywałam się w książkach Fiedlera w dzieciństwie i będąc nastolatką. Kilka lat temu sięgnęłam po mniej znaną

•
„Dżentelmen w Moskwie” Amora Towlesa to piękna, dojrzała i głęboka książka, którą można odczytywać na różnych poziomach. Dla mnie to przede wszystkim wzruszająca i inspirująca historia hrabiego Rostowa, człowieka pozbawionego wolności, ale nie zniewolonego.Autor wspaniale pokazał, jak można zachować wewnętrzną niezależność, umiłowanie piękna i mądrości, poszanowania dla tradycji w czasach pogardy dla indywidualizmu. Główny bohater potrafi czerpać

•
„Miasto popiołów” to zwieńczenie trylogii Pewnego razu w Wolnym Mieście. Marlena Wittstock kolejny raz udowodniła, że można pisać o wojnie i miłości w sposób wiarygodny, rzetelny, z klasą i poszanowaniem historii. Jest rok 1945. Do Gdańska i okolic wkracza Armia Czerwona. Zamiast rzekomego wyzwolenia przynosi gwałty, grabieże i śmierć, często w męczarniach. Sowietów wyprzedza zła sława, jaką pozostawiają po

•
74 lata kończy dziś ARTURO PEREZ-REVERTE, hiszpański powieściopisarz, felietonista i dziennikarz. Rozczytuję się w jego książkach od ponad dwudziestu lat i jeszcze nigdy nie zdarzyło się, by jego proza mnie rozczarowała. Poniżej co nieco ode mnie na temat książki „Mężczyzna, który tańczył tango”. To powieść zmysłowa, utrzymana w tajemniczej aurze, początkowo pełna niedopowiedzeń, które poznajemy stopniowo w trakcie lektury. Przyznam, że

•
Anna Kamińska należy do moich ulubionych biografek – jej książki napisane są z wielką pasją, więc czyta się je niczym najlepsze powieści. Poza tym każda z takich publikacji jest wspaniale udokumentowana i pokazuje, jak tytaniczną pracę autorka wykonała, zbierając materiały. „Nie dopytuj się. Historie z Bieszczadów” to kolejna pasjonująca opowieść. Tym razem o górach, ale także, a może nawet

•
Gdy za oknem zimno i śnieżnie, bo piękna zima tej jesieni już się zaczęła, dobrze przenieść się, chociaż na kartach literatury, do miejsc ciepłych, słonecznych i gwarantujących wspaniałą przygodę. Trzecia część „Dziennika włoskiego” Grzegorza Musiała zabiera nas w podróż do Umbrii i Toskanii… Ciekawą formę ma ta książka, bo to rzeczywiście niemal codzienne zapiski z wędrówki

•
KARTKA Z KALENDARZA 176 lat temu urodziła się FRANCES HODGSON BURNETT, angielska pisarka, autorka powieści, opowiadań i sztuk teatralnych. Znana jest przede wszystkim jako twórczyni książek dla dzieci, ale pisała także dla dorosłych (tak naprawdę właśnie od opowiadań dla kobiecych czasopism rozpoczęła się jej pisarska kariera). Dla mnie Frances Hodgson Burnett niezmiennie pozostaje autorką „Tajemniczego ogrodu”, który w dzieciństwie był

•
„500 polskich książek, które warto w życiu przeczytać” to liczący ponad 860 stron, bogato ilustrowany leksykon. Karolina Haka-Makowiecka i Marta Makowiecka stworzyły, co oczywiste, subiektywny przewodnik po rodzimej literaturze – od XVI wieku po współczesność. Książka miała premierę w 2012 roku; w międzyczasie ukazały się inne wartościowe lektury, więc na pewno przydałoby się nowe, uzupełnione wydanie. Nie traktuję tej książki jako