
•
„Koniec świata templariuszy” Bogusława Chraboty to mistrzowsko napisana powieść historyczna. Mamy tu autentyczne postacie Jakuba de Molay, ostatniego mistrza zakonu, oraz Filipa Pięknego, króla Francji, który intrygami i krwawą polityką doprowadził do upadku templariuszy. Są, oczywiście, także inne postacie historyczne, których losy przeplatają się z perypetiami fikcyjnych bohaterów. Akcja rozpoczyna się 13 października 1307 roku. W Paryżu zostają zdradzeni i pojmani zakonni

•
Nie wszystkie książki Doroty Masłowskiej przypadły mi do gustu, ale „Magiczną ranę” pochłonęłam jednym tchem. To zaledwie 160 stron i kilka opowiadań – ale jakich! Miałam dozować sobie lekturę i czytać po jednym utworze dziennie – wyszło jak zwykle, czyli przeczytałam w jeden wieczór. O czym jest ta książka? Trudno opisać ją w kilku czy nawet kilkunastu zdaniach, bo opowiadania zwierają ogromny

•
46 lat kończy dzisiaj ROBERTO SAVIANO, włoski dziennikarz i pisarz, autor bestsellerowych książek, głównie o mafii i różnych organizacjach przestępczych (m.in. Gomorra – podróż po imperium kamorry, Piękno i Piekło, Zero, zero, zero. Jak kokaina rządzi światem, dylogia Chłopcy z paranzy). Pisarz swoją twórczością naraził się środowiskom przestępczym do tego stopnia, że – po apelu wybitnych włoskich pisarzy – rząd przydzielił mu ochronę. Dla

•
„Bracia Hioba” to napisana z ogromnym rozmachem (ponad 900 stron!) , bardzo ciekawa historyczna powieść wielowątkowa, od której trudno się oderwać. Od pierwszych stron śledziłam losy bohaterów z zapartym tchem, ale zainteresowały mnie nie tylko ich burzliwe perypetie. Ujął mnie sposób pokazania sytuacji osób niepełnosprawnych w średniowieczu. Wstrząsający jest stosunek Kościoła do ludzi z ułomnościami fizycznymi i psychicznymi, którzy

•
Mitologia fascynuje mnie od dzieciństwa. Od wielu lat czytam też jej różne interpretacje i podziwiam kulturotwórczy charakter. Galatea to jedna z fascynujących mnie postaci. Jej losy w nietypowy, metaforyczny, ale i ponadczasowy sposób wykorzystała amerykańska pisarka, znana z sięgania po motywy mitologiczne. Jej opowiadanie liczy niespełna 70 stron, ale ileż w nim emocji i treści,

•
117 lat temu urodził się MIKA WALTARI, fiński pisarz znany przede wszystkim jako autor powieści historycznych i kryminalnych. Niegdyś bardzo poczytny w Polsce, dziś już chyba trochę zapomniany i niedoceniany, chociaż jego książki wciąż są wznawiane. Do najbardziej znanych powieści historycznych autora należą: „Egipcjanin Sinuhe”, „Karin, córka Monsa”, „Czarny Anioł”, trylogia rzymska („Tajemnica królestwa”, „Rzymianin Minutus”, „Mój syn,

•
„Koszmarny dom i inne opowieści o duchach” to pierwsze polskie wydanie najlepszych opowiadań Alfreda McLellenda Burrage’a, które ukazało się 27 lipca. Ten cykl mniej i bardziej znanych małych form klasyków angielskich (czasem też amerykańskich) ukazuje się od lat nakładem Wydawnictwa Zysk i S-ka. Tak naprawdę to lektura na każdą porę roku i jest wielką gratką dla miłośniczek oraz miłośników klasyki z wysokiej półki, zwłaszcza literatury

•
45. urodziny obchodzi dziś PAULINA WILK, reportażystka, pisarka, dziennikarka. Jej najbardziej znane książki to: „Lalki w ogniu”, „Znaki szczególne”, „Między walizkami”, „Pojutrze. O miastach przyszłości”. Opowiadania i reportaże pisarki można przeczytać w różnych czasopismach, np. „Książki. Magazyn do czytania”. Bardzo cenię i lubię twórczość Pauliny Wilk, zwłaszcza z dziedziny literatury faktu. Poniżej co nieco o jej książce „Pojutrze…”, wydanej w 2017 r. nakładem Wydawnictwo

•
Malarstwo Zofii Stryjeńskiej towarzyszy mi od wielu, wielu lat. W dzieciństwie kolekcjonowałam pocztówki (jak wiele osób z mojego pokolenia) i na tych kartach pocztowych były właśnie prace artystki. Wtedy nie wiedziałam, kim była. Tak naprawdę poznałam ten dorobek, będąc już dorosłą osobą. A jej burzliwe życie odsłoniła przede mną dopiero Angelika Kuźniak. „Stryjeńska. Diabli nadali” to biografia, którą czyta

•
POLECAM – książki polskich autorek i „Cukry” Doroty Kotas to opowieść licząca zaledwie 196 stron. Ileż tu jednak treści i emocji! Co potwierdza, że nie zawsze więcej znaczy lepiej. Śledząc losy głównej bohaterki i narratorki, trudno nie doszukiwać się podobieństw do wyglądu i biografii autorki. Ile tu prawdy, a ile literackiej fikcji? Szukanie odpowiedzi podczas