
•
„Przez trudy do gwiazd” to nowa powieść Anny Rybakiewicz. Niedawno wspominałam o niej na gorąco, gdy poznałam ją w formie audiobooka w rewelacyjnej interpretacji Agnieszki Postrzygacz. Akcja płynie w książce dwutorowo. W 1990 roku Anastazja doznaje udaru i traci pamięć. Okazuje się, że nie ma ona nikogo bliskiego i jedyną zajmującą się nią systematycznie osobą jest sąsiad. Leon jest troskliwy i bardzo dba o kobietę,

•
Książka ukazała się 20 stycznia nakładem Wydawnictwo Replika Cenię literackie i dziennikarskie pióro Agnieszki Lewandowskiej – Kąkol. Dotychczas jednak znałam tylko jej opowiadania oraz reportaże, więc z zainteresowaniem sięgnęłam po powieść „W sieci uczuć”. Wybór okazał się przysłowiowym strzałem w dziesiątkę, bo lektura dostarczyła mi wielu emocji i refleksji, a także dała nadzieję na to, że powstanie dalszy ciąg… Bohaterkami są trzy

•
„Napisane na moim czole” Nafisy Haji to ciekawa powieść o zderzeniu i różnicach kultur Wschodu i Zachodu oraz o bolesnych konsekwencjach przeciwstawiania się obwarowanej licznymi zakazami obyczajowości islamskiej. Akcja książki toczy się w różnych miejscach (w USA, Anglii, Pakistanie…). Bez względu na to, gdzie rozgrywają się wydarzenia, bohaterowie są poddawani ciężkim próbom. Muszą wybierać między rodzinnymi tradycjami zakorzenionymi w kulturze

•
Książka ukazała się 10 lutego nakładem Zysk i S-ka Wydawnictwo . „Jutro może być za późno” to druga powieść Katarzyny Grzebyk, w której autorka udowadnia, że potrafi tworzyć interesującą fabułę oraz zna bardzo dobrze historię, na tle której rozgrywają się wydarzenia. Akcja płynie tutaj dwutorowo i zanim wątki się skrzyżują, musimy uzbroić się w cierpliwość. W klimat powieści wprowadza nas już prolog, którego akcja rozgrywa

•
„Wzgórze dzikich kwiatów” Kimberley Freeman to ciekawie opowiedziana historia dwóch kobiet – babci i wnuczki. Znacznie bardziej zainteresowały mnie jednak losy starszej bohaterki – kobiety silnej, stopniowo dojrzewającej do podejmowania bezkompromisowych decyzji i realizującej swoje najskrytsze marzenia. W opowieści o wnuczce nie doszukałam się niczego oryginalnego. Jej rola jest ważna, gdyż odkrywa na tajemnicę babci, jednak miłosne perypetie młodej kobiety

•
„Pielęgniarką” Anna Potyra kolejny raz zrobiła mi czytelniczą niespodziankę – tym razem napisała bardzo dobrą powieść obyczajową i świetnie ukazała tło historyczne, czyli dwudziestolecie międzywojenne. To właśnie wtedy spotykają się przypadkowo dwie bohaterki – Zosia i Helena. Pierwsza to nastolatka mieszkająca w robotniczej dzielnicy Warszawy; druga jest zamożną, wykształconą, wyemancypowaną kobietą, która poświęca się pomaganiu chorym i wspieraniu szpitala oraz sierocińca.